Açıklama

Öldüğümde, daha doğrusu öldürüldüğümde 35 yaşındaydım.

Haziran ayının güneşli ve sıcak bir günüydü. Vakit, öğle vaktiydi…

Hay aksi! Size öldüğüm anı anlatmam gerekiyordu. Şimdi ise bundan

vazgeçtim. Katilim, yüzüme bön bön bakarken bunu nasıl yapabilirdim ki?

Evet, sıcak bir haziran günüydü.

Katilim yüzüme bakıyordu. İkimizin de ifadesi şaşkındı.

Bir ahmak gibi mi görünüyordum bilmem; pişmiş kelle misali bana sırıtıyordu.

Ben de aynısını yaptım. Bu nasıl bir ölüm anı olabilirdi ki! Rüya

olsa gerek, diye düşündüm.

Hayır, bu bir rüya değildi!

Ben beyaz bir ölüme kucak açtığımda, katilim kulağıma son sözlerini fısıldadı:

“Zamanı öldüren biziz, bizi öldürense zamandır…”